Dla kibica ważne są nie tylko piękne mecze, fenomenalne akcje i bramki, wspaniałe robinsonady bramkarzy, ale też transfery. To dzięki nim drużyna może wzmocnić swój skład lub zarobić spore pieniądze. Dlatego dwa razy do roku, gdy brakuje emocji boiskowych cały świat piłkarski zajmuje się transferami.
Czytaj dalej ‘Ekstraklasa: Podsumowanie letnich transferów krakowskich drużyn’
Jak sprzedać produkt, który właściwie jest niepotrzebny kupującemu? Na wielu forach internetowych można się przekonać, że telemarketing jest bardzo natarczywą i nielubianą formą promocji. I trudno się z tym nie zgodzić, jednak – pomijając oczywiście natarczywość – w tej formie promocji znajduje się kilka ciekawych założeń, które można wykorzystać także w swoim biznesie. Czytaj dalej ‘Podaj cenę i milcz…’
Wnętrze tuchowskiego Domu Kultury wypełniła muzyka wielkich mistrzów: J.S. Bacha, F. Chopina i K. Szymanowskiego. Tego wieczora w Tuchowie zagrała znana polska pianistka Beata Bilińska.
W sobotę 4. lipca 2009 roku o godz. 18.00 w sali widowiskowej Domu Kultury w Tuchowie odbędzie się recital chopinowski w wykonaniu pianistki Beaty Bilińskiej. Artystka należy do czołówki polskich pianistów.
Wieża tuchowskiego sanktuarium od wielu lat ściśle łączy się z pejzażem miasta. Widoczna z daleka jest wizytówką Tuchowa, tak charakterystyczną jak dla Warszawy Pałac Kultury i dla Paryża Wieża Eiffla. Jak sam kształt, czy cień wież kościoła mariackiego w Krakowie wywołuje jednoznaczne skojarzenie – Kraków, tak wieża sanktuarium mówi – Tuchów. Czytaj dalej ‘Tuchowska wieża – fotoreportaż’
Jak interpretuje się „Cesarza” dziś? Jak młode pokolenie ludzi nie pamiętających wydarzeń sprzed 1989r czy też urodzone już w wolnej i demokratycznej Polsce widzi dwór cesarza Hajle Sellasje i całą tę potężną i złowrogą strukturę strachu, tak charakterystyczną dla pałacu cesarza. Czy nadal dostrzega w książce Kapuścińskiego alegorię Polski i Solidarności? Czytaj dalej ‘R. Kapuściński „Cesarz” – interpretacja po latach’
Widok bezdomnego z kolejowego dworca zna chyba każdy. Brudny i śmierdzący jest tak odmienny od innych, że zastanawiają się, czy „człowiek” to jeszcze odpowiednie dla niego określenie. Ale to nie jedyny obraz bezdomności.
Nagłówek tego wpisu to słowa Johana Bargera – człowieka, którego można uznać za ojca gatunku blogowania. Zasada ta, o której pisze Barger okazała się jednak prawdziwa tylko w części.
Prawda, pierwsze skojarzenie ze słowem „blog” to osobisty pamiętnik publikowany w internecie, w którym autor z mniejszym lub większym udziałem wyobraźni opisuje swoje codzienne życie, często nie szczędząc jego pikantnych szczegółów. Ale nawet głupi inteligent dostrzeże różnicę pomiędzy tradycyjnym pamiętnikiem ukrytym głęboko w szufladzie, a jego elektroniczną wersją, którą mogą (i zgodnie z intencjami piszącego nawet powinni) przeczytać wszyscy użytkownicy internetu. Czyli w prostej formie – ekskribicjonizm połączony z wiarą, że wystarczy mieć światu coś wyjątkowego do powiedzenia i z dnia na dzień można stać się gwiazdą. Stereotyp blogera chyba mocno wrósł w naszą polską rzeczywistość. Można się o tym przekonać przeglądając oferty większych portali, które reklamują swoje usługi hasłami typu: „Opowiedz nam o swoim życiu!”.
Ale jedna strona tej internetowej ekspresji. Przeglądając Zachodnie blogi moje skojarzenia zaczęły ewoluować. Blog to informacja. A przede wszystkim możliwość publikacji w sposób prosty i bardzo funkcjonalny wszelakich gatunków dziennikarskich. Dlatego tą formę wybiera coraz więcej dziennikarzy, lub ludzi których w świetle ustawy o Prawie Prasowym [art. 7 ust. 5] nie można tak nazwać. Dlatego powstał także ten blog.
A wszystko co powyżej napisałem niech będzie uznane za wstęp.
Witam!
Dziennikarstwo obywatelskie
Kamil Wszołek
Najnowsze komentarze